RIJWONING MET PATIOS

Heel vaak is de onmiddellijke ruimtelijke context dermate bepalend dat dit de belangrijste sturende factor wordt in het ontwerpproces. Het perceel is lang en relatief smal en wordt aan beide zijden begrensd door bebouwing met variërende bouwhoogte en -diepte. Door de vorm van het perceel, ontstaat er een typisch plan waarbij functies achter elkaar geschakeld worden. De relatie tot de buitenruimte is hierdoor zo goed als onbestaande. Interne relaties beperken zich tot een deuropening. De huidige woning heeft hierdoor dus beperkte ruimtelijke kwaliteiten en dit zowel intern als extern. Met de nieuwe ingreep trachten we voor beide knelpunten een oplossing te formuleren en dit door middel van één omvattende ontwerpgeste.
Het hoofdgebouw en de aanbouw bestaande uit twee bouwlagen blijven behouden. De 'veranda' en de overige aanbouwen worden allen gesloopt. De vrijgekomen ruimte wordt ingevuld met diagonaal geschakelde zones die elk een eigen functie bevatten. Tussen deze zones zorgen patios voor daglicht.


S T E D E N B O U W K U N D I G E C O N T E X T

Om het gewenste programma te kunnen realiseren op het smalle perceel, heeft het ontworpen volume een grote bouwdiepte. De ontworpen achtergevel ligt ongeveer 1,5 m dieper dan de huidige bebouwing. Vanuit een stedenbouwkundige reflex, en dus rekening houdende met de aanpalende percelen, wordt er gekozen voor een nieuw volume met een hellend dak, waarbij de nok evenwijdig loopt met de zijperceelsgrenzen. Het nieuwe bouwvolume situeert zich volledig binnen een denkbeeldig enveloppe gebaseerd op de “45°-regel”. Bijkomend heeft de woning achteraan rechtstreeks toegang tot een mooie en vrij grote stadstuin met veel hoogstammig groen. Het terras fungeert hier als schakel tussen het gebouw en de tuin.

B U I T E N R U I M T E / D A G L I C H T

Doordat alle functies achter elkaar geschakeld zijn is de relatie met de buitenruimte onbestaande of ontoereikend. De langwerpige overdekte koer is een onbestemde tussenruimte met weinig kwaliteiten. Het afwisselend inbrengen van een aantal buitenkamers/patio’s zorgt voor verschuiving van de functies. Elke functie heeft hierdoor rechtstreeks contact met een buitenruimte en ontvangt hierdoor overvloedig daglicht.

R E L A T I E S / R U I M T E L I J K H E I D

De huidige situatie is gebaseerd op verouderde woonconcepten waarbij elke functie in aparte ruimte werd geplaatst. De verschillende kamers worden verbonden met een binnendeur waardoor er weinig openheid en ruimtelijkheid is. In het nieuwe ontwerp worden de ruimtes verschoven en opengewerkt waarbij de patios als scheidend element worden ingezet. Elke functie krijgt dus zijn eigen specifieke plek zonder dat daarvoor harde grenzen ontstaan. De interne diagonale zichtlijnen verhogen het ruimtelijke gevoel.